با پیشرفت سریع نیمه هادی ها در سطح ولتاژ و توان سیستم قدرت و نیز پیشرفت سیستم های کنترلی، جبران سازهایی با انعطاف-پذیری و محدوده عملکرد بالا طراحی و ساخته شده تا بر انعطاف پذیری سیستم های انتقال انرژی افزوده شود. این جبران سازها که در سیستم های قدرت نصب می شوند را سیستم های انتقال ac انعطاف پذیر (FACTS) می نامند. یکی از مهم ترین مزایای ادوات FACTS در سیستم انتقال افزایش حاشیه پایداری گذرای سیستم قدرت با کنترل توان اکتیو و راکتیو خط در طول رخ دادن خطا در سیستم است. در این مقاله تاثیر یکی از ادوات FACTS با اتصال موازی یعنی جبران کننده وار استاتیکی بر روی پایداری گذرا بررسی می شود. سیستم مورد مطالعه یک سیستم قدرت دو ماشینه شامل یک نیروگاه آبی و یک نیروگاه محلی است. نتایج شبیه سازی تاثیر جبران-کننده را بر روی میرایی نوسانات زاویه توان الکتریکی نشان می دهد. همچنین نتایج شبیه سازی عدم تاثیر جبران کننده را بر روی توان اکتیو انتقالی در خط انتقال نشان می دهد. نتایج شبیه سازی با استفاده از سیمولینک نرم افزار متلب به دست آمده است.

در این مقاله تاثیرSSSC  در بهبود افتادگی ولتاژ ناشی از جریان هجومی ترانسفورماتور و کاهش جریان هجومی به عنوان پارامترهای مهم کیفیت توان نشان داده شده است. جبران گر سری سنکرون استاتیکی (SSSC)، به عنوان یک سیستم دینامیکی، در کنار توانایی که در افزایش توان انتقالی در خط انتقال دارد، جهت بهبود و افزایش پارامترهای دیگر سیستم قدرت می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. از اینرو کمبود ولتاژ به عنوان یکی از مولفه های کلیدی کیفیت توان برای بارهای حساسی که به شین ترانسفورماتور وصل هستند بهبود داده شده است.

: بارهای نامتعادل در شبکه توزیع می تواند باعث نامتعادل شدن ولتاژ تغذیه و کاهش کیفیت توان سیستم گردد. از طرفی، بارهای توان راکتیو، ممکن است اختلال های ولتاژ مانند کمبود و بیش بود ولتاژ ایجاد کند. در این مقاله یک جبران ساز سنکرون استاتیکی توزیع چهارسیمه ادغام شده با یک ترانسفورماتور با اتصال ستاره-ستاره برای جبران ولتاژ نامتعادل و توان راکتیو پیشنهاد می گردد. یک جبران ساز سنکرون استاتیکی توزیع (DSTATCOM) با مبدل های چندسطحی ماژولار به گروهی از تپ های موجود در سیم پیچ های اولیه ترانسفورماتور ستاره-ستاره اتصال می یابد تا یک ساختار به هم پیوسته را تشکیل دهد. جریان های جبران از طریق این تپ ها جاری می گردند. این ساختار مشابه یک اتوترانسفورمر است. در مقایسه با جبران ساز سنکرون استاتیکی توزیع متوالی رایج با این ساختار، ولتاژ نقطه اتصال جبران ساز سنکرون استاتیکی توزیع کاهش یافته و می توان بین قابلیت ولتاژ و جریان نامی تجهیزات قدرت مصالحه ای ایجاد نمود. بنابراین، هزینه سرمایه گذاری اولیه، تنش ولتاژ و اندازه سیستم جبران می تواند کاهش یابد. علاوه بر این، یک الگوریتم کنترلی مبتنی بر اندازه گیری ولتاژ و جریان لحظه ای نقطه اتصال مشترکین (PCC) پیشنهاد می گردد که قادر به جبران ولتاژهای توالی منفی و صفر ناشی از بار و شبکه نامتعادل است. برای جبران این مولفه ها، حلقه های جریانی و ولتاژی جهت ردیابی دقیق ولتاژهای مرجع جبران ساز سنکرون استاتیکی توزیع مبتنی بر مبدل های چندسطحی ماژولار (MMC-DSTATCOM) به وسیله الگوریتم نامتعادلی به کار می رود. نتایج شبیه سازی صحت طرح پیشنهادی را تایید می نماید.

در سال های اخیر با کمبود منابع انرژی، استفاده از انرژی های نو مانند انرژی بادی در حال افزایش می باشد. در نتیجه بررسی و مطالعه، جهت استفاده بهینه از این منابع انرژی بسیار لازم است. امروزه در نیروگاه های بادی مدرن از ژنراتورهای القایی ازدوسوتغذیه (DFIGs) استفاده می شود. مطالعات پایداری در هنگام اتصال این نوع ژنراتورها به سیستم قدرت یک امر بسیار مهم است. جبران ساز استاتیکی توان راکتیو (SVC) و جبران ساز استاتیکی سنکرون (STATCOM) نمونه هایی از ادوات FACTS می باشند که به صورت موازی نصب می شوند و از مهمترین کاربردهای آنها تثبیت و تنظیم ولتاژ در یک سطح معین و به دنبال آن بهبود پایداری سیستم قدرت است. تنظیم بهینه پارامترهای کنترلی این جبران سازها بسیار مهم می باشد. در این تحقیق، ابتدا روشی مناسب جهت انتخاب تابع هدف به منظور حداقل کردن نوسانات ناشی از اغتشاش پیشنهاد می شود. سپس تنظیم بهینه پارامترهای کنترلیSVC  و STATCOM توسط الگوریتم ژنتیک در قالب یک بهینه سازی انجام خواهد شد. در انتها کارایی روش پیشنهادی در بهبود پایداری ولتاژ، سرعت روتور و توان DFIG و همچنین پایداری سرعت روتور ژنراتورهای سنکرون بررسی خواهد شد. این موضوع با بررسی و مقایسه نتایج در شرایط حضور و عدم حضور SVC و STATCOM و مقایسه عملکرد این دو جبران ساز موازی در یک شبکه نمونه ارزیابی می شود. تمام مراحل شبیه سازی و بهینه سازی توسط نرم افزار MATLAB صورت می گیرد.

در این مقاله یک سیستم توزین با عملگر جبران ساز نیروی الکترومغناطیسی معرفی شده است. این سیستم ها در صنعت و به خصوص صنایع آزمایشگاه محور کاربردهای فراوانی دارند. مزیت استفاده از این سنسورها نسبت به سنسورهای مبتنی بر کرنش سنج ها، داشتن زمان پاسخ کوتاه تر می باشد. همین خاصیت این سنسورها باعث شده است که استفاده از آنها در توزین دینامیکی مناسب باشند. علاوه بر این، سیستم های توزین با جبران ساز نیروی الکترومغناطیسی در اندازه گیری مستقل از بخش الاستیک عمل می کنند. این امر باعث حذف اثراتی مانند خستگی ساختار الاستیک، در اندازه گیری می گردد. سیستم توزین پیشنهادی بر پایه ساختار دو اهرم طراحی شده و دارای 3 بخش مکانیکی، الکتریکی و الکترومغناطیسی می باشد. این سیستم توانایی اندازه گیری وزن تا یک کیلوگرم با دقت یک گرم را دارد. در این سیستم از لولای خمشی برگی استفاده شده است که حساسیت سیستم را نسبت به لولای خمشی نوع هذلولی و نوع دایره ای بترتیب 5 و 2 برابر افزایش داده است. بخش مکانیکی سیستم از آلیاژ فولاد فنر بصورت یکپارچه ساخته شده است و جبران ساز الکترومغناطیسی شامل یک سیم پیچ با هسته فریت می باشد و جابجایی شاخص از طریق یک سوییچ نوری قابل شناسایی می باشد.

در این مقاله یک ساختار جدید برای جبران ساز یکپارچه کیفیت توان ارایه خواهد شد. در این ساختار جدید با اضافه کردن یک مبدل سری در فیدر مجاور، که از طریق منبع جداگانه تغذیه می شود، قابلیت های جبران ساز یکپارچه کیفیت توان ارتقا یافته است. به نحوی که علاوه بر جبران هم زمان ولتاژ و جریان در یک فیدر، توانایی حفاظت از بار حساس و بحرانی موجود در فیدر مجاور، در مقابل کلیه اغتشاشات ولتاژ و به خصوص قطعی ولتاژ را دارا می باشد. در ساختار ارایه شده تمامی مبدل ها از نوع منبع ولتاژ بوده و در سمت DC به یک خازن مشترک متصل شده اند. محاسن ساختار ارایه شده عبارتند از: 1) انتقال توان از یک فیدر به فیدر مجاور برای جبران قطعی ولتاژ و 2) استفاده از تنها یک مبدل موازی برای جبران سازی جریان و تنظیم ولتاژ خازن مشترک باس DC بین هر سه مبدل. نتایج شبیه سازی انجام گرفته با نرم افزار PSCAD/EMTDC، در یک سیستم مطالعاتی نمونه متشکل از دو باس و دو فیدر، موید قابلیت های ساختار ارایه شده و سیستم کنترل آن بوده است.

وجود تابع غیرخطی اشباع عملگر در یک خودخلبان سه حلقه ای وسیله پرنده منجر به افت عملکرد ناشی از پدیده انباشتگی می شود. در این مقاله، یک جبران ساز دینامیکی و یک جبران ساز استاتیکی برای رفع انباشتگی (AW) پیشنهاد می شود. جبران ساز دینامیکی موجود در بعضی از مراجع برای سیستم های با پس خور از خروجی سیستم به گونه ای طراحی شده است که حالت های کنترل کننده سیستم اشباع شده نزدیک به حالت های کنترل کننده سیستم اشباع نشده شود. در این مقاله، این جبران ساز برای کنترل کننده هایی مشابه خودخلبان سه حلقه ای وسایل پرنده که در آن فرمان کنترلی، علاوه بر پس خور از خروجی، پس خور از حالت های سیستم نیز است، توسعه و استفاده شده است. به منظور مقایسه با جبران ساز دینامیکی، یک جبران ساز استاتیکی نیز با یک رویکرد جدید به این گونه طراحی شده که خروجی کنترل کننده، خروجی تابع اشباع را تعقیب کند. با این معیار انتظار می رود که انباشتگی ایجاد نشود. بر مبنای این خواسته، بهره مناسب جبران ساز استاتیکی بر اساس تحلیل حساسیت عددی به دست آمده است. این دو جبران ساز بر روی یک خودخلبان سه حلقه ای وسیله پرنده آیرودینامیکی دم-کنترل اعمال شده و در دو شرایط پایدار و ناپایدار عملکرد این جبران سازها به لحاظ کنترلی با هم مقایسه شده اند. نتایج نشان دهنده عملکرد بهتر جبران ساز استاتیکی در مقابل جبران ساز دینامیکی در تعقیب فرمان مطلوب در هر دو شرایط کاری است. همچنین با شبیه سازی سیستم هدایت وسیله پرنده، نشان داده می شود که استفاده از کنترل کننده با جبران ساز رفع انباشتگی منجر به کاهش خطای برخورد می شود. به خصوص استفاده از جبران ساز استاتیکی منجر به کاهش خطای برخورد در حدود 50% در شرایط ناپایدار نسبت به استفاده از جبران ساز دینامیکی می شود.

علی رغم اهمیت و جایگاه منابع انسانی به عنوان محرک کارآفرینی، لزوم توجه به مدیریت منابع انسانی و زیرسیستم های فرعی آن بیش از پیش احساس می شود. با توجه به نقش سیستم های جبران خدمات در تامین، نگهداری و انگیزش نیروی انسانی، پژوهش حاضر به بررسی چگونگی تاثیرگذاری سیستم های جبران خدمات بر کارآفرینی می پردازد. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی از شاخه همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش دربرگیرنده کارمندان شاغل در پژوهشگاه صنعت نفت می باشد. ابزار اصلی گردآوری داده ها پرسش نامه است. نتایج پژوهش نشان می دهد جبران خدمات بر کارآفرینی تاثیر مثبت و معناداری دارد. هم چنین جبران خدمات عادلانه، تشویقی و مبتنی بر عملکرد بر کارآفرینی سازمانی تاثیری مثبت و معنادار دارد، بدین معنا که با انعطاف پذیر ساختن ساختارهای جبران خدمات، امکان ارتقای کارآفرینی فراهم می گردد.